WANDELWIKI

Routebeschrijving : zie ook Topokaart

Info allerlei : zie ook Gorges du Verdon - ABC van de streek
Na de wandeling moet men zeker in de Cavaliersherberg iets drinken op het terras, je krijgt de indruk dat je boven de gorges hangt en het uitzicht is subliem.

Mijn mening

We hebben deze wandeling reeds drie maal gedaan en telkens is het weer anders. De afdaling langs de auberge des Cavaliers is al een evenement op zich, soms zijn de paadjes smal of redelijk steil zodat je blij bent met de steun van de touwen die ze aan de rotswand hebben bevestigd. De bodem is afwisselend zand, keien en rotsen. Wanneer het geregend heeft kan het er vrij glad zijn dus goede wandelschoenen zijn ook hier weer geen overbodige luxe. Je wandelt langs de rotswand en verbaasd vraag je je af hoe al die bomen op deze rotsen kunnen groeien. Hoe verder je gaat hoe donkerder het wordt en dan hoor je plotseling het stromen van het water. Soms vloeit het water rustig voorbij, op andere momenten is het een kolkende massa. (dit hangt van het weer van de voorbije dagen af en of men de sluizen van de barrage openzet of niet). Vanaf nu loop je constant naast de Verdon, soms op bijna gelijke hoogte, soms wandel je een eindje erboven maar je kan hem altijd zien en horen. Je merkt het al, dit is mijn top favoriete wandeling, ik hou van de ruwe gorges, het stromende water en de pracht van de bossen. Ja zeker, hier beneden zijn ook bossen. Er staan majestueuze beuken waarnaast je je heel klein voelt, letterlijk en figuurlijk. Je passeert ook enkele specifieke rotsformaties. Met een beetje goede wil kan je erop klimmen en dan ga je terug in de tijd, het is net of je een "oude Belg" bent en te zien aan de zwarte stookplaats denk ik dat er zelfs af en toe iemand overnacht. Wanneer je verder door aan de Styx komt moet je echt op de rotsblokken klimmen en naar het water kijken, dat stroomt in een prachtige blauwe kleur (enkel indien de Verdon niet woest stroomt) door merkwaardige bochten om dan verder rechts onder de rotsen te stromen en achter een bocht terug zijn gewone loop verder te zetten. Dit is een ideale plaats om te picknicken, de rotsen zijn vlak en groot genoeg om op te zitten (laat aub je lege blikjes en plastic zakken niet achter). We stappen nu verder richting imbut, we komen langs een smal pad dat uit de rotsen is gehouwen. Het is niet gevaarlijk maar je moet er wel uitkijken en voorzichtig zijn, er is een soort "hang"leuning gemaakt en dat is wel handeig wanneer je tegenliggers tegenkomt. . Je loopt op een redelijke hoogte boven het water en naargelang het debiet kolkt het of kabbelt het voorbij, beiden even charmant. Op een gegeven moment kom je aan de "acces vidal", hier beslis je of je nog een half uurtje verder wandelt naar de eigenlijke imbut of dat je via deze uitgang naae boven klimt (enkel voor geoefende en sportieve mensen). Ik raad aan wanneer je nog genoeg tijd hebt en niet te moe bent om nog even door te gaan tot je kan zien waar de Verdon onder de grond verdwijnt. Je ziet hem niet echt onder de grond gaan maar wel tussen de rotsen in een kleine spleet stromen. Hier kan je trouwens ook op enkele vlakke rotsen rusten en genieten van de omgeving, je wordt hier werkelijk één met de natuur. Wie nog even wil kijken waar het water terug bovenkomt moet nog verder over enkele grote rotsen en volgt de markering. Ik ben hier echter gestopt wegens niet genoeg evenwicht met een grote reflex camera in de hand. (volgende keer zoek ik hier een oplossing voor want ik ben wel benieuwd).

Mensen, dit was het zowat, een echte aanrader, wie nog meer info wenst kan steeds terecht op dit adres ( Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien. ) VEEL WANDEL PLEZIER!!!